Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Het verslag van Pieter Vandecasteele

Verlaggever Pieter Vandecasteele

Te laat om opgenomen te worden in het buurtkrantje van december.
Maar hierna te lezen op onze website, het mooi verslag van Pieter Vandecasteele over de
 Concertrepetetitie Anima Eterna Brugge

Op zaterdag 22 oktober stond er ter gelegenheid van de tweehonderdste verjaardag van Franz Liszt een optreden van Anima Eterna Brugge gepland in het Concertgebouw. Op het programma stond natuurlijk muziek van Liszt zelf, en van enkele van zijn tijdgenoten, Richard Wagner en Hugo Wolf. Wie tickets kon bemachtigen voor dit unieke concert, mocht zich gelukkig prijzen.
 
De stad Brugge organiseerde in samenwerking met de Brugse buurtwerking voor geïnteresseerden de mogelijkheid om de generale repetitie voor het concert bij te wonen. Het hoeft geen betoog dat dit minstens even uniek is als het concert zelf! Wie heeft zich nog nooit afgevraagd hoe zo’n groot aantal muzikanten erin slagen om zo gedisciplineerd en zo accuraat samen te spelen? En hoe werkt de communicatie eigenlijk tussen de dirigent en zijn orkest? En wat betekent de muziek zelf eigenlijk, wat horen we, wat wilde Lizst uitbeelden en verklanken?
 
Zo’n 400 geïnteresseerde Bruggelingen waren op de uitnodiging ingegaan. Het hoeft niet te verwonderen dat het Sanderkwartier goed vertegenwoordigd was, met zo’n 80 buurtbewoners.
 
Na een korte inleiding van de organisatie nam Jos van Immerseel, de bezielende dirigent en stichter van het orkest het woord. Hij vertelde eerst iets over het orkest zelf. De muzikanten komen van over de hele wereld, en worden door de concertleiding gevraagd om mee te werken aan een project. Dat betekent dat ze dus niet altijd samenwerken in dezelfde bezetting. Met een project – bijvoorbeeld naar aanleiding van de verjaardag van Franz Liszt – wordt dan ‘getourd’ in verschillende concertzalen over de hele wereld. Een indrukwekkend staaltje van organisatiekunde, als je weet dat ze op historische instrumenten spelen, die telkens ook op een veilige manier getransporteerd moeten worden. Voor een fluit valt dat nog mee, maar een 19de eeuwse piano is waarschijnlijk minder makkelijk op een vliegtuig te laden. De piano in kwestie – een Erard, het lievelingsmerk van Liszt zelf – komt trouwens uit de privécollectie van de dirigent, die doorheen de jaren heel wat klavecimbels en pianoforte’s verzamelde.
 
Van Immerseel wil met zijn orkest zo getrouw mogelijk de muziek spelen die de componist voor ogen had. Daarom gebruiken ze instrumenten uit de tijd van de componist. De strijkinstrumenten hebben bijvoorbeeld darmsnaren, die een heel andere techniek vergen en een heel andere klank voortbrengen dan de hedendaagse violen. Op vandaag is deze historische uitvoeringspraktijk algemeen aanvaard, mede dankzij het werk van Anima Eterna, dat hiervoor wereldwijde erkenning geniet.
 
Over de muziek zelf wilde de dirigent ook het een en ander kwijt. De geselecteerde stukken behoren tot de belangrijkste werken voor orkest van de Hongaarse componist. Vooral de Totendanz springt in het oog, en niet alleen omwille van het lugubere thema (de dans der doden op het einde der tijden) maar ook omwille van de muziek zelf. Er zouden immers vele stilistisch vernieuwende elementen in de muziek zitten, waardoor Liszt jarenlang twijfelde om het stuk ook werkelijk uit te voeren. Geef toe, wanneer de violisten op een bepaald moment met hun strijkstokken op hun instrumenten slaan om het gekletter van de skeletten te imiteren, is het even slikken…
 
Na de inleiding volgde de repetitie zelf, of eigenlijk de avant-première van het avondprogramma. Van Immerseel gaf aanwijzingen in het Frans, Engels of Duits naargelang de taal van de muzikant. Jammer dat het publiek daar niet veel van kon horen. Af en toe moest een passage herhaald worden, maar het was duidelijk dat het orkest er volledig klaar voor was. Men zegt soms dat een goede generale repetitie een slechte première aankondigt (en omgekeerd). Hopelijk was dit op 22 oktober niet het geval.
 
Tot slot van de namiddag was er nog de mogelijkheid  om vragen te stellen. Een man uit het publiek vroeg zich af of het orkest niet eens een plaatselijk koor zou kunnen begeleiden, maar hij kwam echter van een kale reis thuis. Anima Eterna heeft namelijk een vast koor waarmee ze vocale werken uitvoert. Toch goed geprobeerd! Er volgden nog een aantal andere heel interessante vragen, die allemaal vakkundig door de dirigent of door een van de orkestleden beantwoord werden.
 
Achteraf gonsden de gangen en de traphallen van het concertgebouw nog even na van de tevreden reacties van de buurtbewoners. Iedereen was het er volmondig over eens: dit mag gerust ieder jaar georganiseerd worden!
 
 

Het Concertgebouw en Anima Eterna nodigden de Brugse buurten uit op
zaterdag 22 oktober 2011
om een repetitie van Anima Eterna bij te wonen. Organisatie dienst stedenbeleid van stad Brugge.

Een mooie smaakmaker en een unieke blik hoe zo’n repetitie er aan toe gaat.

80 personen uit het Sanderkwartier zijn op de uitnodiging ingegaan.

FOTO's

Zaterdag 22 oktober 2011 was het dag op dag 200 jaar geleden dat de componist Franz Liszt geboren werd. De repetitie (en de complete voorsteling van diezelfde avond) was dan ook een ode aan Franz Liszt met enkele van zijn belangrijkste orkeststukken.

Het programma

  • Welkom door dirigent Jos Van Immerseel
  • Repetitie
  • Mogelijkheid tot vraagstelling (3 personen uit onze groep stelden een vraag!)

Wie de smaak te pakken had gekregen, kon natuurlijk nog steeds 's avonds om 20u in het Concertgebouw de volledige voorstelling zelf meemaken.

Meer informatie over het concert waarvoor gerepeteerd wordt.

Meer informatie over ANIMA ETERNA BRUGGE