Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Frank Slabbinck


Groene Pluim voor Frank Slabbinck

Onze gewezen quizmaster/buurtcomitémedewerker en uitgeweken bewoner van het Sanderkwartier (18-Oktoberstraat) krijgt de Groene Pluim uitgereikt door Groen! Zedelgem. Dit op vrijdag 11 mei om 19u in het gemeentehuis van Loppem.

PROFICIAT Frank!

Motivatie: "Met Groen zijn wij uitermate gecharmeerd door de manier  waarop Frank Slabbinck zijn woning in Loppem aan het verbouwen is tot een energiearme woning. De vele uren werk, zijn visie op energieverbruik (en verspilling) en vooral ook zijn enthousiaste manier waarop hij dit overbrengt aan anderen, verdient een Groene Pluim! Om een laureaat aan te duiden gaan we met Groen op zoek naar mensen of organisaties die zich op een opmerkelijke manier inzetten voor een ecologisch of  sociaal-groen doel in Zedelgem. Op die manier willen we jaarlijks een “Groen” thema even in de schijnwerpers plaatsen."

Frank zal een kort beeld geven van zijn verbouwproject. Hierbij is ook de kans om de gebruikte materialen te bekijken. Geraak je in gesprek met Frank, dan krijg je zeker interessante tips mee om zelf toe te passen.

De Groene Pluim werd ook dit jaar ontworpen door Jurgen Dewaele, kunstenaar van atelier “De Beelderij”.

 Bron: Groen! Zedelgem

Column - SWEET LITTLE LIES Ö


“Tell me lies
Tell me sweet little lies”
Fleetwood Mac 1987

SWEET LITTLE LIES …

Stel, ik start volgende maand als vertegenwoordiger in frisdranken en mag mijn eigen stek kiezen. Neem ik dan een metropool aan de Amerikaanse westkust? Of beter, een Britse grootstad? Fout! Ik weet een winstgevende hotspot. Amata, hartje Australië. The middle of nowhere. Vreemde keuze? Nee, want dit dorpje van amper 360 inwoners giet jaarlijks 40.000 liter(*) frisdrank achterover. In 2008 riep zelfs een frisdankgigant The Northern Territory uit tot regio met de hoogste verkoop per inwoner(*). Het is zo klaar als een klontje, onze beschaving overspoelde de suikerarme stamgebieden van de Aboriginals als een zeemzoete tsunami. Geen wonder dat diabetes er welig tiert.

Maar beseffen we hoe erg het in onze eigen omgeving gesteld is? Weten we hoeveel klontjes dagelijks onze slokdarm passeren? Ik denk het niet. Suiker is goedkoop én efficiënt. Het helpt de voedingsindustrie om moeiteloos elk kaap te nemen. Smaak? Stevigheid? Bewaring? Geen probleem. Gewoon voldoende suiker toevoegen! En bovendien, elke hap stuurt onze hersenen een chemisch signaal van ‘beloning’. Mooier kan het leven toch niet zijn?!

Alhoewel, de opsteller van het etiket op de verpakking van onze voedingswaren zit met een probleem van formaat. Hoe de zoete inhoud minimaliseren? Met ‘sweet little lies’, een schimmig woordenspel op de grens van de wetgeving. Een voorbeeld? Appelsap. Er is een grensnorm m.b.t. het ‘natuurlijke’ suikergehalte van dit sap, tot aan deze limiet mag je het sap bijzoeten en toch op je verpakking vermelden ‘zonder toegevoegde suikers’. Is iedereen nog mee?

Tot slot. Misschien kunnen we met z’n allen, aansluitend op 40 dagen zonder vlees, even stil staan bij 120 dagen zonder suiker. Zo lang duurt het voor dit goedje voldoende uit je bloed is weggesijpeld. En als je deze uitdaging tot een goed einde brengt, drink dan op je succes een blikje frisdrank. Benieuwd hoe jouw lichaam na deze tocht door de woestijn op een shot suiker reageert …

Getekend Provist Alain - Februari 2016


(*) Bron ‘Het Suikerboek’ van Damon Gameau – statistiek uit 2007